Obcokrajowcy mogą wykonywać pracę na obszarze Polski gdy posiadają zezwolenie na pracę w Polsce wydane przez poprawnego wojewodę. Właściwy wojewoda to wojewoda województwa, w którym siedzibę ma spółka, która planuje przyjąć do pracy obcokrajowca. Niezależnie od rodzaju zatrudnienia zazwyczaj trzeba przebyć mozolną i rozwlekłą operację uzyskiwania dla obcokrajowca pozwolenia na pracę. Marszałek województwa nie zawsze od razu podpisze pozwolenie na pracę. W większości wypadków nieodzowne będzie wcześniejsze dostanie przez firmę przyrzeczenia. Jest ono kluczowe, żeby cudzoziemiec zdobył wizę czy też zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony w Polsce. Pracodawcy zamierzający przyjąć do pracy pracowników z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej bądź nieposiadającymi umowy o swobodnym przepływie pracowników muszą uzyskać pozwolenie na pracę. Obowiązek ten nie obejmuje rezydentów państw Unii i rezydentów państw, z którymi Unia Europejska zawarła umowy o wolności przepływu osób. Nie trzeba starać się o akceptację na zatrudnienie jednostek mających status uchodźcy wydany w Polsce albo zezwolenie na osiedlenie się Polsce. Czasami nie należy ubiegać się o pozwolenie na zatrudnienie. Dotyka to obcokrajowców pełniących rolę doradczą, nadzorczą lub wymagającą szczególnych kwalifikacji i umiejętności. Jeżeli fundamentem ubiegania się o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony jest podjęcie w Polsce zatrudnienia, obcokrajowiec winien dołączyć do wniosku przyrzeczenie lub przedłużenie przyrzeczenia wydania zezwolenia na pracę albo pisemne poświadczenie pracodawcy o zamiarze powierzenia obcokrajowcowi wykonywania pracy, jeżeli zezwolenie na pracę nie jest konieczne. W przypadku decyzji korzystnej, cudzoziemiec ma zadanie dokonania zameldowania i doręczenie odpowiedniego zaświadczenia do Urzędu, gdzie sporządzany jest wyciąg z wniosku i na tej podstawie w Urzędzie do Spraw Cudzoziemców drukowana jest karta pobytu.